„Krajowy Program Przeciwdziałania Ubóstwu i Wykluczeniu Społecznemu 2020. Nowy wymiar aktywnej integracji"

„Krajowy Program Przeciwdziałania Ubóstwu i Wykluczeniu Społecznemu 2020. Nowy wymiar aktywnej integracji" opublikowany.
W Monitorze Polskim z dnia 16 września 2014 r., pod poz. 165 opublikowana została Uchwała Nr 165 Rady Ministrów z dnia 12 sierpnia 2014 r. w sprawie przyjęcia programu pod nazwą „Krajowy Program Przeciwdziałania Ubóstwu i Wykluczeniu Społecznemu 2020. Nowy wymiar aktywnej integracji".
„Krajowy Program Przeciwdziałania Ubóstwu i Wykluczeniu Społecznemu 2020. Nowy wymiar aktywnej integracji" jest dokumentem operacyjno-wdrożeniowym. Ustanowiono go w celu realizacji średniookresowej strategii rozwoju kraju - „Strategii Rozwoju Kraju 2020", Strategii Rozwoju Kapitału Ludzkiego, Strategii Rozwoju Kapitału Społecznego, Krajowej Strategii Rozwoju Regionalnego oraz innych strategii rozwoju. W dokumencie przedstawiono projektowaną politykę państwa w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym.

Pobierz treść uchwały Nr 165 Rady Ministrów

Celem głównym programu jest trwałe zmniejszenie liczby osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym o 1,5 mln oraz wzrost spójności społecznej. Ma on być osiągnięty do końca 2020 r. przez realizację celów operacyjnych:
I. Usługi służące aktywności i profilaktyce - ograniczenie wykluczenia dzieci i młodzieży
Najważniejsze będzie zapewnienie rodzinom z dziećmi dostępu do wysokiej jakości usług społecznych, co zwiększy szanse aktywizacji rodziców oraz zapewni profilaktykę zapobiegania ubóstwu.
Pozostałe rezultaty to:
- objęcie 1,1 mln dzieci dożywaniem przez cały rok;
- zwiększenie wsparcia dla rodzin wielodzietnych i rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi;
- zwiększenie liczby rodzin objętych działaniami asystenta rodziny;
- wzrost odsetka dzieci w wieku 0-3 lata objętych opieką instytucjonalną do 33 proc.;
- wzrost odsetka dzieci w wieku 3-5 lat objętych opieką instytucjonalną do 90 proc.;
- zwiększenie liczby placówek wsparcia dziennego;
- objęcie wszystkich noworodków programem badań populacyjnych i diagnostyki;
- zapewnienie wsparcia publicznych służb zatrudnienia wszystkim osobom, które chcą powrócić do aktywności zawodowej po okresie przerwy na macierzyństwo lub opieki nad osobą zależną;
- wdrożenie elastycznych form zatrudnienia i telepracy we wszystkich instytucjach publicznych.
II. Gwarancje dla przyszłości młodzieży - stworzenie młodzieży szansy wejścia na rynek pracy i zakładania rodzin
Zasadniczym efektem powinno być stworzenie spójnego systemu działań edukacyjnych, społecznych i zawodowych, który przygotuje młodzież do wejścia na rynek pracy, umożliwi zdobycie niezbędnych kompetencji i umiejętności ułatwiających włączenie społeczne, aktywność zawodową, a także rozwój rodziny.
Pozostałe oczekiwane rezultaty to m.in.:
- objęcie wszystkich szkół podstawowych i ponadpodstawowych zintegrowanymi działaniami na rzecz wyrównywania szans dzieci i młodzieży;
- objęcie 40 proc. gmin systemowym wsparciem, które podjęły się tworzenia i rozwoju placówek wsparcia dziennego dla młodzieży;
- wdrożenie do 2016 r. podstawy programowej, zwłaszcza w tych obszarach, które przyczyniają się do rzeczywistego nabywania kompetencji społecznych;
- poprawa kompetencji cyfrowych dzieci i młodzieży;
- zintegrowanie i rozbudowa systemu doradztwa zawodowego dla młodzieży;
- rozwój szkolnictwa zawodowego, współpracującego z przedsiębiorcami;
- wdrożenie innowacyjnych form aktywizacji zawodowej młodzieży opartych na partnerstwie publiczno-prywatnym;
- zapewnienie mieszkań chronionych dla opuszczających placówki opiekuńczo-wychowawcze i wychowanków rodzinnej pieczy zastępczej.
III. Aktywna osoba i zintegrowana rodzina - odpowiedzialne lokalne środowisko.
W tym przypadku podstawowym efektem ma być rozwój systemu aktywnej integracji, działającego na rzecz aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym osób, rodzin i środowisk zagrożonych wykluczeniem. Chodzi o łączenie ról społecznych, zawodowych i rodzinnych oraz zwiększenie znaczenia społeczności lokalnej z wykorzystaniem partnerstwa publiczno-społecznego.
Inne przewidywane efekty to m.in.:
- wdrożenie we wszystkich instytucjach pomocy społecznej zintegrowanego systemu usług społecznych i pracy socjalnej opartego o instrumenty aktywnej integracji;
- objęcie najbardziej zagrożonych marginalizacją wspólnot samorządowych działaniami rewitalizacji społecznej i organizacji społeczności lokalnej;
- realizacja co najmniej 50 proc. usług społecznych przez podmioty ekonomii społecznej;
- dokonanie do 2016 r. reformy służb społecznych i publicznych służb zatrudnienia wraz z nowym systemem programowania i finansowania
- zmiana od 2016 r. systemu aktywizacji osób niepełnosprawnych;
- poprawa dostępu do usług medycznych;
- stworzenie silnych ośrodków kreowania i realizowania polityki społecznej w województwach wraz z obserwatoriami integracji społecznej.
IV. Zapobieganie niepewności mieszkaniowej
Najważniejsze będzie zapewnienie dostępu do niedrogich mieszkań na wynajem, co zwiększy bezpieczeństwo rodzin i umożliwi ich aktywizację zawodową. Ważne też będzie zapobieganie utracie mieszkania i bezdomności, które powodują wykluczenie społeczne.
Kolejne rezultaty to m.in.:
- przygotowanie i wdrożenie do 2015 r. działań rozwojowych obejmujących rozwój mieszkalnictwa społecznego oraz uporządkowanie odpowiedzialności gmin za jego rozwój;
- zwiększenie wsparcia finansowego m.in. na tworzenie lokali socjalnych i mieszkań chronionych;
- wdrożenie do 2015 r. rozwiązań koordynujących działania służb społecznych wobec osób zagrożonych eksmisjami, mającymi na celu prewencję i działania aktywizujące;
- wprowadzenie problematyki bezdomności do wszystkich lokalnych strategii polityki społecznej.
V. Seniorzy - bezpieczni, aktywni i potrzebni
Podstawowy efekt realizowanych działań to zapewnienie osobom starszym i niepełnosprawnym przyjaznych form opieki i aktywnego spędzania czasu oraz możliwości włączenia się do życia społecznego.
Ponadto oczekiwane jest np.:
- wdrożenie rozwiązań promujących aktywność zawodową osób starszych;
- wdrażanie rozwiązań poprawiających ergonomię pracy tam, gdzie zatrudnione są osoby starsze;

- wdrożenie od 2016 r. systemu finansowania i systemu organizacyjnego usług opiekuńczych opartych na partnerstwie publiczno-prywatnym;

- rozwój dziennych, środowiskowych form opieki nad osobami starszymi;

- wdrożenie standardów opieki nad osobami w podeszłym wieku;

- rozwój działań edukacyjnych adresowanych do seniorów, w tym przez uniwersytety trzeciego wieku;

- rozwój klubów seniora, w tym klubów rozwijających pasje i zainteresowania starszych osób.

Finansowanie działań programu planowane jest zarówno ze środków budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, środków prywatnych oraz środków funduszy europejskich, zwłaszcza Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach krajowego programu operacyjnego oraz regionalnych programów operacyjnych.