Nowe zasady przyznawania świadczenia pielęgnacyjnego. Wprowadzono nowe świadczenie – specjalny zasiłek opiekuńczy

Opublikowane zostały zmiany w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2012 r. z dnia 31 grudnia 2012 r., poz. 1548) wprowadzające w szczególności zmiany w zakresie zasad ustalania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego oraz wprowadzające nowe świadczenie opiekuńcze – specjalny zasiłek opiekuńczy, który przysługiwać będzie, gdy łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w  przeliczeniu na osobę nie przekroczy obowiązującego kryterium dochodowego. W przypadku gdy wystąpią wątpliwości dotyczące okoliczności w stosunku do osoby pobierającej świadczenie pielęgnacyjne istnieć będzie możliwość przeprowadzenia wywiadu. Przy ustalaniu prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego przeprowadzenie wywiadu będzie miało charakter obligatoryjny Zmianie uległy też inne ustawy - m.in. o pomocy społecznej (zasiłek stały nie przysługuje przy zbiegu uprawnień do specjalnego zasiłku opiekuńczego), o opłatach abonamentowych (osoby mające prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego zwolnione są z opłat abonamentowych za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych). Wprowadza się okres przejściowy uprawniający osoby dotychczas otrzymujące świadczenie pielęgnacyjne do otrzymywania przedmiotowego świadczenia na podstawie art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o  świadczeniach rodzinnych przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, czyli do 30 czerwca 2013 r. Ustawa wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Pobierz treść ustawy - plik PDF 839KB

Opis zmian w ustawie

Nowe zasady przyznawania świadczenia pielęgnacyjnego wprowadzają następujące zmiany w ustawie z dnia 28  listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych:

1)    w zakresie świadczenia pielęgnacyjnego:

  • a)   bez kryterium dochodowego, pozostawiono, jako osoby uprawnione do świadczenia pielęgnacyjnego, wyłącznie rodziców, opiekunów faktycznych dziecka (osób sprawujących opiekę nad dzieckiem, które wystąpiły do sądu o jego przysposobienie) oraz osób będących rodzinami zastępczymi spokrewnionymi w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o  wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887, z późn. zm.), a także innych osób, na których, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i  opiekuńczy, ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności. Osobom, na których ciąży obowiązek alimentacyjny, innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu, przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, w przypadku gdy osoba wymagająca opieki nie jest umieszczona w rodzinie zastępczej spokrewnionej ani nie ma opiekuna faktycznego oraz nie ma osób spokrewnionych w pierwszym stopniu lub legitymują się one orzeczeniem o  znacznym stopniu niepełnosprawności lub gdy rodzice zostali pozbawieni praw rodzicielskich. Osoby, o których mowa powyżej mogą ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne, jeżeli niepełnosprawność dziecka powstała do ukończenia 18. roku życia lub w  trakcie nauki w szkole lub szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia. Wprowadzenie takiego rozwiązania jest uzasadnione tym, że pierwszeństwo w obowiązku alimentacyjnym wobec osoby niepełnosprawnej mają osoby spokrewnione z nią w pierwszym stopniu (art. 132 Kodeksu rodzinnego i  opiekuńczego) przed osobami spokrewnionymi w stopniu dalszym. Dla osób, o  których mowa powyżej zachowanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego uzależnione zostało od daty powstania niepełnosprawności (do ukończenia 18. roku życia lub w trakcie nauki w szkole lub szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia) osoby wymagającej opieki, z uwagi na fakt, że osoby takie są z reguły niesamodzielne ekonomicznie z powodu kontynuacji nauki i  niepodejmowanie aktywności zawodowej. Natomiast osoby dorosłe, których niepełnosprawność nie powstała w okresie nauki, z reguły były samodzielne i miały możliwość wypracowania własnych źródeł dochodu (emerytura, renta), co pozwala im na sfinansowanie lub współfinansowanie opieki, bez konieczności dodatkowego wsparcia ze strony budżetu państwa,
  • b)    podwyższenie wysokości świadczenia pielęgnacyjnego z 520 zł do kwoty 620 zł – świadczenie pielęgnacyjne ma na celu zrekompensowanie opiekunowi osoby niepełnosprawnej uszczerbku w budżecie jego rodziny spowodowanego rezygnacją przez niego z zatrudnienia, umożliwienie właściwego sprawowania opieki oraz zagwarantowanie mu kontynuacji ubezpieczenia społecznego i  zdrowotnego. Podwyższenie wysokości świadczenia pielęgnacyjnego, związane jest również z  potrzebą kontynuacji rządowego programu wspierania osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne, który zakłada przyznawanie dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości 100 zł miesięcznie. Znacznie bardziej racjonalne wydaje się ukonstytuowanie takiego założenia na stałe w ustawie, niż w  programie rządowym, który skutkował brakiem stabilności i poczucia bezpieczeństwa osób, które taki dodatek pobierają. Wprowadzenie zmian oznacza wzrost wysokości świadczenia pielęgnacyjnego do 620 zł. Jednocześnie z budżetu państwa finansowane są składki na ubezpieczenia emerytalno-rentowe i zdrowotne od kwoty świadczenia pielęgnacyjnego, które wynoszą odpowiednio 170,60 zł i 55,80 zł. Zatem łączne wsparcie z budżetu państwa osoby pobierającej świadczenie pielęgnacyjne wyniesie 846,40 zł,
  • c)    pozostawienie, jako osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, wyłącznie rodziców, opiekunów faktycznych dziecka (osób sprawujących opiekę nad dzieckiem, które wystąpiły do sądu o jego przysposobienie) oraz osób będących rodzinami zastępczymi spokrewnionymi w rozumieniu ustawy z dnia 9  czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, a  także innych osób, na których, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy, ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności. Osoby, o których mowa powyżej, będą mogły ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne, jeżeli niepełnosprawność dziecka powstała do ukończenia 18. roku życia lub w  trakcie nauki w szkole lub szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia. Rozszerzenie katalogu przesłanek negatywnych w  szczególności o sytuacje, w których:
    • osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do nowego świadczenia – specjalnego zasiłku opiekuńczego,
    • członek rodziny osoby sprawującej opiekę ma ustalone prawo do:
      • dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych,
      • specjalnego zasiłku opiekuńczego,
      • świadczenia pielęgnacyjnego
    • na osobę wymagającą opieki inna osoba ma ustalone prawo do świadczenia za granicą na pokrycie wydatków związanych z opieką,
    • na osobę wymagającą opieki inna osoba ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury.

     Wprowadzenie takich rozwiązań jest niezbędne w celu wykluczenia sytuacji, w których jedna osoba pobierałaby dwa świadczenia lub na jedną osobę niepełnosprawną byłoby pobierane zarówno świadczenie pielęgnacyjne i  specjalny zasiłek opiekuńczy przez tę samą lub różne osoby;

2)    wprowadzenie do katalogu świadczeń opiekuńczych nowego świadczenia – specjalnego zasiłku opiekuńczego:

  • a) specjalny zasiłek opiekuńczy przysługiwać będzie osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny. Jest to grupa podmiotów, która dotychczas otrzymywała świadczenia pielęgnacyjne, niespełniająca warunków do otrzymania tego świadczenia na warunkach określonych w nowych przepisach,
  • b) specjalny zasiłek opiekuńczy przysługiwać będzie osobom wskazanym powyżej, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad członkiem rodziny legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,
  • c) specjalny zasiłek opiekuńczy przysługiwać będzie, gdy łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opiekiprzeliczeniu na osobę nie przekroczy obowiązującego kryterium dochodowego. Kryterium określone w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, w przypadku gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełno­­sprawności, w  przeliczeniu na osobę wynosi od listopada 2012 r. kwotę 623 zł.
    Zmiana dotycząca wprowadzenia kryterium dochodowego przy ustalaniu specjalnego zasiłku opiekuńczego, stanowiącego łączny dochód dwóch rodzin, tj.  rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki, związana jest z koniecznością wprowadzenia możliwie najbardziej racjonalnych zasad przyznawania tego świadczenia. Branie pod uwagę dochodów obu rodzin umożliwia ustalenie faktycznej sytuacji finansowej osoby pobierającej specjalny zasiłek opiekuńczy, gdyż nierzadko zdarza się sytuacja, w której osoba sprawująca opiekę jest de facto na utrzymaniu osoby wymagającej opieki i pozostaje z nią w  jednym gospodarstwie domowym. Wprowadzona została również specjalna definicja rodziny osoby wymagającej opieki, z uwzględnieniem wieku tej osoby. Konieczne bowiem było rozróżnienie składu rodziny dla osoby, która nie osiągnęła pełnoletności (małoletniego) i osoby pełnoletniej, ze względu na inną sytuację rodzinną i  finansową takich osób i różne składy rodziny pozostające, co do zasady, we wspólnym gospodarstwie.

    Ponadto, w przypadku gdy prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego ustala się na osobę znajdującą się pod opieką opiekuna prawnego lub umieszczoną w  rodzinie zastępczej spokrewnionej w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o  wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, ustalając prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, uwzględnia się dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz dochód osoby wymagającej opieki. Wiąże się to z  koniecznością ustalenia dochodu w sposób jak najbardziej odpowiadający rzeczywistości. Jeżeli osoba wymagająca opieki jest pod opieką opiekuna prawnego lub została umieszczona w  rodzinie zastępczej nie powinno brać się pod uwagę dochodów jej rodziny (w  rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych) ponieważ de facto osoba ta nie jest na utrzymaniu tej rodziny.
    Rozwiązanie, o którym mowa powyżej, tj. liczenie dochodu, stanowiącego kryterium przy przyznawaniu specjalnego zasiłku opiekuńczego, na podstawie łącznego dochodu dwóch rodzin funkcjonowało już efektywnie w ustawie o  świadczeniach rodzinnych do dnia 1 stycznia 2010 r., czyli do zmiany polegającej na zniesieniu kryterium dochodowego jako przesłanki do uzyskania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego (art. 17 ust. 2a został uchylony przez art. 13 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją wydatków budżetowych (Dz. U. Nr  219, poz. 1706). 
    Wysokość dochodu na potrzeby ustalenia prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego będzie ustalana na podstawie zasad określonych w ustawie o świadczeniach rodzinnych. A zatem, będzie brany pod uwagę dochód z roku poprzedzającego okres zasiłkowy, na który osoba ubiega się o przedmiotowe świadczenie. Ponadto, zastosowanie znajdzie również instytucja utraty i  uzyskania dochodu, niezbędna do ustalenia wysokości dochodu w sposób jak najbardziej zbliżony do rzeczywistego.

    W związku z powyższym wprowadzenie sposobu obliczania dochodu zgodnie z zasadami przedstawionymi powyżej wydaje się najpełniej oddawać rzeczywisty stan faktyczny, na podstawie którego miałoby być ustalane prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Jednocześnie należy zauważyć, że nie będzie to novum ustawowe, a jedynie powrót do sprawnie działającego rozwiązania systemowego,
  • d) wysokość zasiłku ma wynosić 520 zł miesięcznie – jest to kwota odpowiadająca dotychczasowej wysokości świadczenia pielęgnacyjnego,
  • e) zasiłek przysługujący za niepełne miesiące kalendarzowe wypłaca sięwysokości 1/30 zasiłku za każdy dzień; należną kwotę zasiłku zaokrągla się do 10 groszy w górę,
  • f) wprowadza się katalog przesłanek uniemożliwiających otrzymanie specjalnego zasiłku opiekuńczego, tj.:
    • po stronie osoby sprawującej opiekę:
      • ustalone prawo do emerytury, renty, renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i  innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego,
      • podleganie obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z innych tytułów,
      • ustalone prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego lub świadczenia pielęgnacyjnego,
      • legitymowanie się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,
    • umieszczenie osoby wymagającej opieki w rodzinie zastępczej z wyjątkiem rodziny zastępczej spokrewnionej, w rodzinnym domu dziecka, albo w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji,w placówce zapewniającej całodobową opiekę, w tym w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym i korzystanie w niej z całodobowej opieki przez więcej niż 5 dni w tygodniu, z wyjątkiem podmiotów wykonujących działalność leczniczą,
    • sytuacja, w której na osobę wymagającą opieki inna osoba ma ustalone prawo do wcześniejszej emerytury,
    • sytuacja, gdy członek rodziny osoby sprawującej opiekę ma ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub świadczenia pielęgnacyjnego,
    • gdy na osobę wymagającą opieki jest ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub świadczenia pielęgnacyjnego, a także gdy na osobę wymagającą opieki inna osoba jest uprawniona za granicą do świadczenia na pokrycie wydatków związanych z opieką, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Inne zmiany dokonane w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych polegają także na dokonaniu niezbędnych zmian redakcyjnych, które pozwolą na skuteczne stosowanie ustawy. Zmiany takie zostały dokonane w art. 2, 3, 10, 23, 24, 27 i 33 i dotyczą ujednolicenia przepisów, dostosowania do aktualnych przepisów i  uwzględnienia w nich zmian dokonanych w związku z racjonalizacją zasad przyznawania świadczenia pielęgnacyjnego i wprowadzenia nowego świadczenia, jakim jest specjalny zasiłek opiekuńczy.

 

W celu wyeliminowania występujących do tej pory niepożądanych zjawisk wyszukiwania przez osoby nieaktywne zawodowo osób niepełnosprawnych jedynie w  celu uzyskania środków finansowych ze strony państwa, bez faktycznego sprawowania opieki nad taką osobą, wprowadzono niezbędne procedury umożliwiające organom właściwym w sprawach świadczeń rodzinnych weryfikację przyznanego prawa do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego. Uwzględniona została w projekcie możliwość lub obowiązek (w zależności od przesłanek) przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego, o którym mowa w  ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz.  1362, z późn. zm.).

 

W przypadku gdy wystąpią wątpliwości dotyczące okoliczności w stosunku do osoby pobierającej świadczenie pielęgnacyjne istnieć będzie możliwość przeprowadzenia wywiadu. Przy ustalaniu prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego przeprowadzenie wywiadu będzie miało charakter obligatoryjny. Ponadto wywiad będzie aktualizowany po upływie 6 miesięcy oraz w każdej innej sytuacji gdy wystąpią wątpliwości co do spełnienia przesłanek warunkujących prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego.

 

Zmiany dokonane zostały także w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.), ustawie z  dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm.), ustawie z dnia 12  marca 2004 r. o pomocy społecznej, ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.), ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z  2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.), ustawie z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 85, poz. 728, z późn. zm.), ustawie z dnia 7  września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7, z późn. zm.) oraz ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm.). Zmiany te mają na celu dostosowanie przepisów do zmian dokonanych w ustawie o świadczeniach rodzinnych w związku z nowelizacją, czyli głównie rozszerzenie dotychczasowych regulacji o  specjalny zasiłek opiekuńczy, który będzie analogiczny, jak obowiązujące obecnie rozwiązania dotyczące osób pobierających świadczenia pielęgnacyjne. Zamiany w  zakresie podstawy składki zdrowotnej, mające na celu utrzymanie jej na takiej samej wysokości jak dotychczas (kwota odpowiadająca wysokości świadczenia pielęgnacyjnego została zmieniona na kwotę odpowiadającą wysokości specjalnego zasiłku opiekuńczego, dzięki temu pozostanie na poziomie wynoszącym 520 zł).

Przepisy przejściowe

Wprowadza się okres przejściowy uprawniający osoby dotychczas otrzymujące świadczenie pielęgnacyjne do otrzymywania przedmiotowego świadczenia na podstawie art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o  świadczeniach rodzinnych przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, czyli do 30 czerwca 2013 r. W związku z powyższym osoby dotychczas otrzymujące świadczenie i spełniające warunki określone w przepisach dotychczasowych będą otrzymywać świadczenie w wysokości 520 zł.

 

Decyzje wydane na podstawie przepisów dotychczasowych w sprawie o przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego pozostają w mocy do 30 czerwca 2013 r., czyli na okres 6 m-cy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i po upływie tego okresu z mocy prawa przestają obowiązywać.

Organy właściwe zostały zobowiązane do poinformowania osób otrzymujących świadczenie pielęgnacyjne o utracie mocy decyzji ustalającej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Poinformowanie to ma nastąpić w ciągu 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

W sprawach o świadczenie pielęgnacyjne, do którego prawo powstało przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, ustalając to prawo za okres do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

 

Ustanawia się dodatek dla grupy osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, które odpowiadają grupie podmiotów uprawnionych do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego na nowych zasadach w wysokości 100 zł miesięcznie.

Dodatek przysługuje za każdy miesiąc – w okresie od dnia wejścia w życie ustawy, czyli od dnia 1 stycznia 2013 r. do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa 6-miesięczny termin od dnia wejścia w życie ustawy, czyli do dnia 30 czerwca 2013 r. – w którym ww. osobom przysługiwało prawo do świadczenia pielęgnacyjnego.

 

Konieczność wprowadzenia dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego związana jest z potrzebą kontynuacji dodatkowej pomocy, przyznawanej w ramach rządowego programu, w wysokości 100 zł miesięcznie.

Zasadne jest przyznanie tej dodatkowej pomocy wyłącznie dla określonej grupy osób ponieważ są to osoby wymagające największego wsparcia z uwagi na konieczność rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem.

Dodatek ten przyznaje się z urzędu. Organami właściwymi w zakresie realizacji dodatku są organy właściwe w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych.

W sprawach nieuregulowanych dotyczących dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego, w tym do jego finansowania i ustalania kosztów jego obsługi, stosuje się przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Wejście ustawy w życie

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 5 lit. c, w którym jest mowa o wysokości świadczenia pielęgnacyjnego. Artykuł ten wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2013 r. Zachowanie takiego terminu jest konieczne, ze względu na zapewnienie możliwości sprawnej realizacji przez organy właściwe spraw związanych ze świadczeniem pielęgnacyjnym i specjalnym zasiłkiem opiekuńczym. Przepis ten odpowiada również okresowi, na jaki zachowane zostało prawo do świadczenia pielęgnacyjnego osobom, które otrzymują je na podstawie przepisów dotychczasowych.