Od 1 stycznia 2013 roku prawo do zasiłku stałego z tytułu wieku na nowych zasadach

Ustawą z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r., poz. 637) od dnia 1 stycznia 2013 roku wprowadzono rozwiązania polegające na stopniowym podwyższaniu wieku emerytalnego dla kobiet i mężczyzn do jednakowego poziomu 67 lat.

 

W związku z powyższym, wprowadzona została też zmiana w ustawie o pomocy społecznej dotycząca zasad przyznawania zasiłku stałego z tytułu wieku. Ustalany on będzie po ukończeniu wieku określonego w ustawie o emeryturach i rentach z FUS. Zmiana została opublikowana w Dz. U. z dnia 31 grudnia 2012 r., poz. 1544, w ustawie o zmianie niektórych ustaw w związku z podwyższeniem wieku emerytalnego – patrz szczególnie art. 13 i art. 20.

 

Treść ustawy - plik PDF 783KB

 

Podwyższanie wieku emerytalnego jest procesem stopniowym i rozłożonym w czasie. Docelowy wiek 67 lat, dla kobiet zostanie osiągnięty w 2040 r., zaś dla mężczyzn w 2020 roku. Wprowadzenie zmian w zakresie wieku emerytalnego wymaga odpowiedniego dostosowania regulacji prawnych nawiązujących do wysokości wieku emerytalnego. Jedną z takich regulacji jest ustawa o pomocy społecznej, w części dotyczącej przyznawania zasiłku stałego z tytułu wieku oraz opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. W ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z podwyższeniem wieku emerytalnego, zmieniono definicję niezdolności do pracy z tytułu wieku zawartą w art. 6 pkt 7 naszej ustawy tj. obecny wiek wskazany w dotychczasowym przepisie 60 i 65 lat, zastąpiono przez przywołanie przepisów art. 24 ust. 1a i 1b oraz art. 27 ust. 2 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

 

Wydłużono jednocześnie okres opłacania składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe za osoby, które rezygnują z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania bezpośredniej, osobistej opieki nad długotrwale lub ciężko chorym członkiem rodziny oraz niezamieszkującym wspólnie z matką, ojcem lub rodzeństwem (zmiana ust. 4 i 5 w art. 42 ustawy o pomocy społecznej).

 

Ośrodek pomocy społecznej jest zobowiązany, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, opłacić składkę na ubezpieczenie emerytalne i rentowe za osoby, którym opłacano składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe na podstawie przepisów o pomocy społecznej w związku ze sprawowaniem bezpośredniej, osobistej opieki nad długotrwale lub ciężko chorym członkiem rodziny oraz wspólnie niezamieszkującymi matką, ojcem lub rodzeństwem i którym zaprzestano opłacania składek w związku z uzyskaniem 20-letniego okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego).

 

Składkę tą, opłaca się za ten okres sprawowania opieki - o którym mowa wyżej, za który nie była ona opłacona, jednakże nie dłuższy niż okres niezbędny do uzyskania 25-letniego okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego), z zastrzeżeniem art. 87 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm.17)) i z wyłączeniem okresów, w których osoba ta podlegała obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu z innych tytułów lub otrzymywała rentę.

 

Podstawą wymiaru składki jest kwota kryterium dochodowego na osobę w rodzinie w dniu opłacenia składki.