Nowe rozporządzenia MPiPS dot. pieczy zastępczej

UKAZAŁO SIĘ SZEŚĆ ROZPORZĄDZEŃ MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ WYDANYCH NA PODSTAWIE USTAWY O WSPIERANIU RODZINY I SYSTEMIE PIECZY ZASTĘPCZEJ

W Dziennikach Ustaw: Nr 272 z dnia 20 grudnia 2011 r., Nr 274 z dnia 21 grudnia 2011 r. oraz Nr 292 z dnia 30 grudnia 2011 r. opublikowanych zostało sześć rozporządzeń Ministra Pracy i Polityki Społecznej wydanych na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej:

  1. w sprawie szkoleń na asystenta rodziny,
  2. w sprawie wzoru zaświadczenia kwalifikacyjnego,
  3. w sprawie szkolenia dla kandydatów do przysposobienia dziecka,
  4. w sprawie szkoleń dla kandydatów do sprawowania pieczy zastępczej,
  5. w sprawie instytucjonalnej pieczy zastępczej,
  6. w sprawie wzoru kwestionariusza wywiadu adopcyjnego oraz wzoru karty dziecka.

Rozporządzenia wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 roku.

1. Rozporządzenie MPiPS z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie szkoleń na asystenta rodziny (Dz. U. Nr 272, poz. 1608)

Rozporządzenie w sprawie szkolenia na asystenta rodziny realizuje upoważnienie ustawowe zawarte w art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887).

Rozporządzenie określa zakres programowy szkoleń, liczbę godzin, a także kwalifikacje osób, które mogą prowadzić szkolenia.

Wskazany w rozporządzeniu zakres programowy szkoleń na asystenta rodziny zmierza do uzupełnienia lub pogłębienia wiedzy ogólnej z różnych dziedzin nauki (pedagogika, socjologia, psychologia, nauka o rodzinie, prawo) przez osoby wymienione w art. 12 ust. l pkt l lit. b i c ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej w kontekście specyfiki zadań asystenta rodziny. Ponadto celem szkoleń jest zapoznanie uczestników z metodami pracy z rodziną i dzieckiem, wyposażenie w wiedzę dotyczącą problematyki opiekuńczo-wychowawczej oraz nabycie umiejętności pomocy rodzinie w wypełnianiu codziennych obowiązków związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego, racjonalnym zarządzaniem budżetem, dbaniem o higienę dzieci oraz planowaniem i organizacją czasu wolnego.

Rozporządzenie stanowi, iż z uwagi na charakter zadań wykonywanych przez asystenta rodziny, szkolenia powinny być przeprowadzane w formach zapewniających aktywny udział uczestników szkoleń, czyniąc tym samym nabycie praktycznych umiejętności pracy z rodziną jednym z podstawowych, twardych rezultatów szkoleń.

Forma wykładu powinna zostać zastosowana jedynie w odniesieniu do wiedzy teoretycznej niezbędnej do późniejszego przeprowadzenia zajęć w formach aktywizujących uczestnika. Ponadto rozporządzenie, w ramach szkoleń obejmujących nie mniej niż 230 godzin, zobliguje każdego uczestnika do odbycia praktyk pod kierunkiem asystenta rodziny lub innego specjalisty pracy z rodziną w instytucji zajmującej się prowadzeniem pracy z rodziną w wymiarze nie mniejszym niż 30 godzin.

Rozporządzenie wskazuje również kwalifikacje, które powinny posiadać osoby przeprowadzające wskazane szkolenia. Wykształcenie tych osób każdorazowo powinno odpowiadać zakresowi tematycznemu prowadzonej części szkolenia. Kolejnym wymogiem - w odniesieniu do osób prowadzących szkolenia - jest posiadanie przynajmniej 3- letniego doświadczenia w prowadzeniu szkoleń w zakresie problematyki rodzinnej, odpowiadającej zakresowi tematycznemu danego szkolenia, co będzie gwarantowało ich profesjonalizm.

Ponadto, szkolenie w zakresie aspektów praktycznych związanych z pracą asystenta, mogą prowadzić osoby posiadające 3-letnie doświadczenie w prowadzeniu szkoleń w zakresie problematyki rodzinnej, odpowiadającej zakresowi tematycznemu danego szkolenia, oraz 5-letnią praktykę w pracy z dziećmi i rodziną z zakresu problematyki, z której prowadzone będzie szkolenie.

2. Rozporządzenie MPiPS z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie wzoru zaświadczenia kwalifikacyjnego (Dz. U. Nr 272, poz. 1609)

Rozporządzenie w sprawie wzoru zaświadczenia kwalifikacyjnego realizuje upoważnienie ustawowe zawarte w art. 48 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887).

Rozporządzenie określa wzór zaświadczenia kwalifikacyjnego zawierającego potwierdzenie ukończenia szkolenia, o którym mowa w art. 44 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, spełniania warunków i posiadania predyspozycji do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka.

3. Rozporządzenie MPiPS z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie szkolenia dla kandydatów do przysposobienia dziecka (Dz.U. Nr 272, poz. 1610)

Rozporządzenie w sprawie szkolenia dla kandydatów do przysposobienia dziecka realizuje upoważnienie ustawowe zawarte w art. 173 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887).

Rozporządzenie określa zakres programowy i liczbę godzin szkolenia dla kandydatów do przysposobienia dziecka, a także kwalifikacje osób, które mogą prowadzić szkolenie.

Celem adopcji jest stworzenie dziecku trwałego i stabilnego środowiska rodzinnego, które zapewni mu bezpieczeństwo socjalne i prawidłowy rozwój emocjonalny. Mając to na uwadze, kandydatów na przyszłych rodziców należy przygotować i wyposażyć w wiedzę oraz umiejętności niezbędne do zapewnienia dziecku warunków właściwego rozwoju, zwłaszcza ze względu na dotychczasowe, często bardzo traumatyczne, doświadczenia dziecka. Podczas procesu szkolenia kandydatów konieczna jest również ocena własnej motywacji oraz aktualnie posiadanych umiejętności sprawowania opieki nad dzieckiem o specyficznych potrzebach.

Wskazany w rozporządzeniu zakres programowy szkolenia dla kandydatów do przysposobienia dziecka zmierza do zapoznania kandydatów z wiedzą niezbędną w kontekście ich przyszłej roli rodzica dziecka adoptowanego. Ponadto celem szkolenia jest uświadomienie kandydatom specyficznej roli rodzica adopcyjnego, zapoznanie z metodami stymulowania rozwoju dziecka oraz zdobycie praktycznych umiejętności radzenia sobie w sytuacjach opiekuńczo-wychowawczych, zarówno w opiece nad niemowlęciem, dzieckiem młodszym, jak i nastolatkiem.

Forma wykładu powinna zostać zastosowana jedynie w odniesieniu do wiedzy teoretycznej niezbędnej do późniejszego przeprowadzenia zajęć w formach aktywizujących uczestnika. Ponadto projekt rozporządzenia, w ramach szkolenia obejmującego nie mniej niż 35 godzin, obliguje każdego uczestnika do odbycia 5-godzinnego szkolenia z zakresu, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, mającego na celu wzmacnianie prawidłowej motywacji kandydatów do przysposobienia dziecka.

Rozporządzenie wskazuje również kwalifikacje, które powinny posiadać osoby przeprowadzające wskazane szkolenia. Wykształcenie tych osób każdorazowo winno odpowiadać zakresowi tematycznemu prowadzonej części szkolenia. Kolejnym wymogiem - w odniesieniu do osób prowadzących szkolenie - jest posiadanie przynajmniej 3-letniego doświadczenia w prowadzeniu szkoleń w zakresie problematyki, odpowiadającej zakresowi tematycznemu szkolenia lub przynajmniej 3-letniego stażu pracy w prowadzeniu procedur przysposobienia, co będzie gwarantowało profesjonalizm organizowanych szkoleń.

Ponadto, szkolenie w zakresie aspektów specjalistycznych (m. in. prawnych i zdrowotnych) mogą prowadzić osoby posiadające ukończone jednolite studia magisterskie lub studia drugiego stopnia z zakresu problematyki odpowiadającej tematycznie zagadnieniom, z których szkolenie jest prowadzone.

4. Rozporządzenie MPiPS z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie szkoleń dla kandydatów do sprawowania pieczy zastępczej (Dz.U. Nr 274, poz. 1620)

Rozporządzenie w sprawie szkoleń dla osób sprawujących pieczę zastępczą realizuje upoważnienie ustawowe zawarte w art. 52 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887).

Rozporządzenie określa zakres programowy i liczbę godzin szkoleń dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka oraz dla kandydatów na dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego.

Zakres programowy szkoleń, o których mowa w rozporządzeniu, wymienia podstawowe treści z zakresu prawa rodzinnego, pedagogiki, psychologii oraz samorządowych struktur systemu rodzinnej pieczy zastępczej, które są niezbędne każdej osobie wychowującej dzieci obce. Powinno to przyczynić się do wzrostu profesjonalizmu wychowawczego w rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej, w rodzinnym domu dziecka lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego.

Niezbędne jest również odbycie przez wszystkie osoby, przygotowujące się do wychowywania dzieci pozbawionych opieki rodziców, obowiązkowego stażu w rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinnym domu dziecka lub placówce opiekuńczo-wychowawczej.

Uczestniczenie w życiu domu, w którym przebywają już dzieci umieszczone w pieczy zastępczej, stworzy okazję do ich obserwacji oraz lepszego zorientowania się w problemach występujących w związku z wychowaniem dzieci z różnymi traumatycznymi przeżyciami.

Podmioty, które będą opracowywać programy szkoleń dla kandydatów do sprawowania rodzinnej pieczy zastępczej, muszą przeznaczyć na wprowadzenie podstawowych treści merytorycznych co najmniej 60 godzin, w tym 10 godzin dydaktycznych praktyk. W programach szkoleniowych powinny się znaleźć przede wszystkim formy szkolenia aktywizujące uczestników. Przekaz w formie wykładu powinien być ograniczony do minimum, natomiast przeważać powinny takie formy jak warsztaty, dyskusje, zabawy integracyjne, burza mózgów, odgrywanie scenek, itp.

Dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka oraz dla kandydatów na dyrektora placówki opiekuńczo- wychowawczej zakres programowy został rozszerzony o minimum 15 godzin dydaktycznych.

Dla kandydatów, którzy zdeklarują chęć przyjęcia dziecka niepełnosprawnego, wymaga się, aby w programach szkoleniowych zostały uwzględnione dodatkowe treści programowe rozszerzające wiedzę o opiece nad dzieckiem niepełnosprawnym, jego wychowaniu, oraz rewalidacji i rehabilitacji. Liczba godzin tego szkolenia nie może być mniejsza niż 20 godzin.

W szkoleniu dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, która będzie sprawować opiekę i wychowanie nad dziećmi umieszczonymi na podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach nieletnich powinna dodatkowo zostać przekazana wiedza z zakresu resocjalizacji. Liczba godzin tego szkolenia nie może być mniejsza niż 20 godzin dydaktycznych.

Natomiast zakres programowy szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego powinien wprowadzać dodatkową wiedzę i umiejętności dostosowania się do nowej, szybko zmieniającej się sytuacji, oraz wykształcenia u kandydatów umiejętności przybierania postaw asertywnych.

Ponadto osoby prowadzące pogotowie rodzinne powinny nabyć umiejętności przygotowania dziecka do krótkotrwałego pobytu w tej rodzinie zastępczej. Szkolenie to powinno obejmować co najmniej 10 godzin dydaktycznych.

 5. Rozporządzenie MPiPS z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie instytucjonalnej pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 292, poz. 1720)

Rozporządzenie w sprawie instytucjonalnej pieczy zastępczej stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 127 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887).

Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej kompleksowo reguluje zagadnienia z zakresu wspierania rodziny dziecka, rodzinnej i instytucjonalnej pieczy zastępczej, usamodzielnień pełnoletnich wychowanków pieczy zastępczej oraz procedur adopcyjnych. Obecnie przepisy – do dnia 31 grudnia 2011 r.; dotyczące rodzinnej i instytucjonalnej pieczy zastępczej, usamodzielnień pełnoletnich wychowanków pieczy zastępczej oraz procedur adopcyjnych zawarte są w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.). W celu wykonania ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej wydane zostało rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 października 2007 r. w sprawie placówek opiekuńczo – wychowawczych (Dz. U. Nr 201, poz. 1455). Rozporządzenie to określa organizację placówek opiekuńczo – wychowawczych, procedury kwalifikowania, kierowania dziecka do placówki i jego powrotu do rodziny, a także warunki korzystania z wolontariatu w tych placówkach i wymagania wobec wolontariuszy, liczbę dzieci pozostających pod opieką jednego wychowawcy lub innego specjalisty w czasie ich pobytu w placówce oraz poza placówką, obowiązującą dokumentację dotyczącą dziecka oraz sposób jej prowadzenia, standardy usług świadczonych w placówkach opiekuńczo – wychowawczych, standard opieki i wychowania obowiązujący w placówkach opiekuńczo – wychowawczych, kwalifikacje zatrudnianych pracowników i kwalifikacje dyrektora, kierownika, pracowników pedagogicznych oraz innych pracowników o specjalistycznych kwalifikacjach zawodowych zapewniających zaspokojenie potrzeb dziecka w placówce. Z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej przepisy te utraciły moc. Rozporządzenie w sprawie instytucjonalnej pieczy zastępczej powiela niektóre rozwiązania zawarte w rozporządzeniu z dnia 19 października 2007 r. w sprawie placówek opiekuńczo – wychowawczych, uwzględniając jednocześnie nowe rozwiązania, które zawarte są w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

Rozporządzenie określa:

  1. tryb i sposób kierowania i przyjmowania dziecka do placówki opiekuńczo – wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo – terapeutycznej i interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego oraz ich opuszczania, z uwzględnieniem dzieci cudzoziemców;
  2. organizację placówek i ośrodków, o których mowa w pkt 1, w tym:
    • a) maksymalną liczbę dzieci pozostających pod opieką jednego wychowawcy oraz innych osób pracujących z dziećmi, w zależności od organizacji pracy i potrzeb dzieci,
    • b) warunki sprawowania opieki w godzinach nocnych,
    • c) organizację pracy wychowawczej, w tym tryb przeprowadzania diagnozy psychofizycznej dziecka,
    • d) prowadzoną dokumentację dotyczącą dziecka;
  3. standardy usług świadczonych w placówkach i ośrodkach, o których mowa w pkt 1;
  4. wzór wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie placówki lub ośrodka, o którym mowa w pkt 1.

W trybie kierowania do instytucjonalnej pieczy zastępczej uwzględniono specyfikę placówki opiekuńczo – wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo – terapeutycznej i interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego. Zasadę ogólną stanowi, że dziecko do placówki opiekuńczo – wychowawczej kieruje powiat właściwy ze względu na miejsce ostatniego zameldowania dziecka na pobyt stały. Jeżeli nie można ustalić miejsca ostatniego zameldowania dziecka na pobyt stały, do placówki opiekuńczo – wychowawczej dziecko kieruje powiat właściwy ze względu na siedzibę sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej. Dziecko cudzoziemców do placówki kieruje powiat, na terenie którego dziecko przebywa. W przypadku wolnego miejsca w placówce powiat właściwy zwraca się do innego powiatu z wnioskiem o skierowanie dziecka do placówki. Do regionalnej placówki opiekuńczo – terapeutycznej albo do interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego dziecko kieruje samorząd województwa na wniosek właściwego powiatu.

W rozporządzeniu określona została także dokumentacja, jaką powinien dostarczyć do placówki powiat kierujący dziecko.

Dziecko w placówce opiekuńczo – wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo – terapeutycznej albo w interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym powinno mieć stałego wychowawcę, który odpowiada za organizację zindywidualizowanego procesu wychowawczego.

Rozporządzenie szczegółowo określa liczbę dzieci pozostających pod opieką jednej osoby prowadzącej pracę z dzieckiem, tak aby zapewnić dzieciom bezpieczeństwo i warunki prawidłowego rozwoju.

Każda forma instytucjonalnej pieczy zastępczej stwarza dzieciom warunki psychofizycznego rozwoju. Wszelkie plany i zamierzenia wobec dziecka są wspólnie z nim uzgadniane. Przede wszystkim w instytucjonalnych formach pieczy zastępczej należy zadbać o podtrzymanie więzi emocjonalnej dziecka z rodziną, jak i z innymi bliskimi. Placówka opiekuńczo - wychowawcza, regionalna placówka opiekuńczo – terapeutyczna oraz interwencyjny ośrodek preadopcyjny powinny być tak zorganizowane by zmniejszyć oddziaływanie wychowania instytucjonalnego (zespołowego) na rzecz oddziaływania indywidualnego. Konsekwencją takiego podejścia jest szereg szczegółowych regulacji rozporządzenia.

W rozporządzeniu wskazano rodzaj dokumentacji, którą zobowiązani są prowadzić wychowawcy. Wychowawca prowadzi kartę pobytu dziecka, a także opracowuje plan pomocy dziecka przy udziale dziecka. Plan ten opracowany jest na podstawie diagnozy psychofizycznej dziecka, informacji dotyczących dziecka, analizy rozwoju psychofizycznego i zmian w rozwoju w trakcie pobytu w placówce, a także oceny efektów pracy asystenta rodziny prowadzonej z jego rodzicami. Plan pomocy dziecku uwzględnia różną perspektywę czasową w zależności od wieku dziecka, jego sytuacji rodzinnej i przebiegu procesu przygotowania do usamodzielnienia. Plan jest modyfikowany w zależności od zmieniającej się sytuacji dziecka nie rzadziej jednak niż co pół roku.

Rozporządzenie określa również standardy usług świadczonych w instytucjonalnej pieczy zstępczej. Poza oczywistymi wymogami dotyczącymi zapewnienia wyżywienia, zaopatrzenia w odzież, zabawki, książki i przybory szkolne czy środki higieny osobistej, placówka opiekuńczo – wychowawcza oraz regionalna placówka opiekuńczo – terapeutyczna zapewnia dostęp do nauki, uczestnictwo w zajęciach pozalekcyjnych i rekreacyjno – sportowych, pomoc w nauce oraz kieszonkowe. Dzieci powinny mieszkać w pokojach nie większych niż 3 – osobowe, odpowiednio wyposażonych. W standardzie określono wymagania dotyczące warunków sanitarnych oraz gospodarczych. Placówka powinna posiadać takie pomieszczenia, które zapewnią dzieciom przebywanie w różnych sytuacjach życiowych w warunkach odpowiadających godności człowieka i zabezpieczających intymność.

Wzór wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie placówki opiekuńczo – wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo – terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego umożliwi wojewodzie sprawne i rzetelne przeprowadzenie trybu postępowania w sprawach dotyczących wydania zezwoleń. Wzór wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie placówki opiekuńczo – wychowawczej, regionalnej placówki opiekuńczo – terapeutycznej lub interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego ma na celu zebranie jak najbardziej pełnych i aktualnych informacji o podmiocie ubiegającym się o wydanie takiego zezwolenia.

6. Rozporządzenie MPiPS z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie wzoru kwestionariusza wywiadu adopcyjnego oraz wzoru karty dziecka (Dz. U. Nr 292, poz. 1721)

Rozporządzenie w sprawie wzoru kwestionariusza wywiadu adopcyjnego oraz wzoru karty dziecka stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego dla ministra właściwego do spraw rodziny, zawartego w art. 175 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887).

Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej kompleksowo reguluje zagadnienia z zakresu wspierania rodziny dziecka, rodzinnej i instytucjonalnej pieczy zastępczej, usamodzielnień pełnoletnich wychowanków pieczy zastępczej oraz procedur adopcyjnych. Obecnie – do dnia 31 grudnia 2011 r.; przepisy dotyczące rodzinnej i instytucjonalnej pieczy zastępczej, usamodzielnień pełnoletnich wychowanków pieczy zastępczej oraz procedur adopcyjnych zawarte są w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.).

Z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej przepisy te utracą moc. Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej nie zawiera regulacji dotyczących jednolitego sposobu sporządzania wywiadu z osobami, które chcą przysposobić dziecko (wywiad adopcyjny), ani jednolitego sposobu sporządzania informacji o sytuacji prawnej, rodzinnej i zdrowotnej dziecka (karta dziecka). Działające, na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, ośrodki adopcyjno - opiekuńcze zbierały powyższe informacje według własnego uznania, a zasadnym jest, aby zakres tych informacji i sposób ich gromadzenia był jednolity dla wszystkich ośrodków.

Rozporządzenie określa:

  1. wzór kwestionariusza wywiadu adopcyjnego (załącznik nr 1);
  2. wzór karty dziecka (załącznik nr 2).

Wzór kwestionariusza wywiadu adopcyjnego oraz wzór karty dziecka umożliwią ośrodkowi adopcyjnemu przeprowadzenie w sposób sprawny i rzetelny procedur zmierzających do przysposobienia dziecka.

Wzór kwestionariusza wywiadu adopcyjnego ma na celu ustalenie sytuacji osobistej, zdrowotnej, rodzinnej i materialno – bytowej kandydatów (kandydata) do przysposobienia dziecka. Ponadto wywiad służy określeniu aspiracji życiowych oraz motywacji kandydatów (kandydata) do przysposobienia dziecka. Podsumowanie wywiadu stanowi opinia i wnioski osoby przeprowadzającej wywiad o kandydatach (kandydacie) do przysposobienia dziecka.

Wzór karty dziecka ma na celu zebranie jak najbardziej pełnych i aktualnych informacji o dziecku, dla którego jest poszukiwana rodzina adopcyjna. W karcie dziecka zawarte są informacje o sytuacji prawnej dziecka, ewentualnych pobytach dziecka w pieczy zastępczej, stanie zdrowia i stopniu rozwoju dziecka oraz aktualnym miejscu pobytu dziecka. Ponadto w karcie dziecka opisana jest krótka historia życia dziecka, zawarte są informacje dotyczące rodzeństwa dziecka oraz jaki jest stosunek dziecka do adopcji. Karta dziecka zawiera również informacje na temat rodziców biologicznych dziecka (imiona i nazwiska, stan zdrowia, środowisko i tryb życia, informacje o kontaktach z dzieckiem).

Rozporządzenie dotyczy ośrodków adopcyjnych, które na podstawie przepisów ustawy o wpieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej są zobowiązane do przeprowadzenia wywiadu adopcyjnego oraz sporządzenia karty dziecka.

Ponadto rozporządzenie dotyczy kandydatów do przysposobienia dziecka, z którymi przeprowadzany będzie wywiad adopcyjny. Rozporządzenie dotyczy także dzieci oczekujących na adopcję, których sytuacja będzie opisywana w karcie dziecka.